همش دروغه

چند روزه گوشام فقط دروغ میشنوه… مثل آبی که از دوش سر میخوره رو یه پوست چرب، از سر و کولم دروغ می باره.. چراغ فانتزی های توی چمن پارک، که دیگه تا الان خیسِ خیسن هم دروغ میگن… از سقف شیروونی کلبه خراب شدمم دروغ میچکه..! خانوم معلمای کلاس اول، بهمون دروغ میگفتن… به جای زرد، باید مداد قرمز بدی به بچه ها، تا خورشیدشونو غروبی بکشن.. چون همه ادا اطوارای آفتاب توی روز، یه مشت دروغن.. حقیقت، همونیه که موقع غروب معلوم میشه. .. عاشقی، رفاقت، گل کوچیک، شلوار کردی.. دمپایی سربسته ی نارنجی، زنبیل قرمز، چادر کبریتی، کپسول گاز، N97… لپ تاپ، تافل، پاسپورت، دفترچه سبز اعزام به خدمت، گِتر، اس ام اس، بچگی، خاطره، دخترای قشنگ… همشون یه مشت دروغن. تو فون بوکم شماره  ی شصت و خورده ای دروغ دارم، تو صدام که میلرزه، هزار و یک دروغ دارم.. !

زندگی، خودش دروغه، … دیگه حوصله باور کردنشو ندارم.